Αξιολόγηση Χρήστη:  / 0
ΧειρότεροΚαλύτερο 

ΘΕΑΤΡΟ  ΑΛΦΑ  - ΕΝΑΣ  ΙΣΤΟΡΙΚΟΣ  ΧΩΡΟΣ

‘’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’

Κατερίνα  Ζαχαριουδάκη – Ηθοποιός – 10.4.12

============================================

Το θέατρο ΑΛΦΑ - κατά τη δική μου ταπεινή γνώμη - είναι ένας

πραγματικά ιστορικός χώρος.

Όχι βέβαια γιατί βρίσκεται απέναντι από το Πολυτεχνείο, αλλά γιατί από το 1971 έως τις δύσκολες μέρες μας έχουν συντελεστεί μοναδικά

καλλιτεχνικά και θεατρικά γεγονότα.

Εγώ (και για να μην φανεί εγωιστική έκφραση θα χρησιμοποιήσω το

"προσωπικά") και πολλοί σαν εμένα θυμόμαστε ένα αληθινό θέατρο στο κέντρο της Αθήνας, να ανεβάζει κάθε χρόνο σημαντικά έργα περιεχομένου και ρεπερτορίου, καθώς και οιοσδήποτε θίασος ανέβαζε έργο εκεί.

Στο θέατρο ΑΛΦΑ ερμήνευσαν ορισμένοι από τους σημαντικότερους έλληνες

Ηθοποιούς. Στη σκηνή αυτή υπάρχει ακόμα η αίγλη και ο απόηχος της σκιάς τους, η προέκταση του λόγου τους,καθώς και στα παρασκήνια η βαρύτητα των ρόλων τους.

Στην Απέναντι Πλευρά, αυτή των θεατών, δεν κάθεται κάποιος

για να περάσει την ώρα του, και χαίρομαι που αυτό επικρατεί ακόμη και

σήμερα. Έρχεται κάποιος επειδή γνωρίζει πολύ καλά τι θα δει,

και αν δεν γνωρίζει, μαθαίνει φεύγοντας ποιό είναι το πραγματικό

Ελληνικό Θέατρο.

Το θέατρο ΑΛΦΑ είναι χώρος τιμής για έναν ηθοποιό σήμερα.

Είναι μεγάλη Τιμή να υπάρχει και να είναι μέρος του συνόλου του συγκεκριμένου θεάτρου ένας Έλληνας ηθοποιός το 2012, γιατί ακριβώς,αν το γνωρίζει,αυτή η σκηνή μπορεί να τον διαπλάσει ως καλλιτέχνη και έπειτα ως άνθρωπο.

Ακόμη, του δίνεται η ευκαιρία,μπαίνοντας σε έναν τέτοιο χώρο,

να μάθει τι διαφοροποίησε αυτό το θέατρο από τόσα και τόσα της Αθηναϊκής θεατρικής ζωής.

Το θέατρο ΑΛΦΑ είναι αποκύημα των παιδικών και εφηβικών μας χρόνων.

Περνούσαμε κάθε φορά που θέλαμε να πάμε συγγενικές επισκέψεις – επειδή η Πατησίων ήταν κομμάτι του "καλού κόσμου" - και κάθε φορά που

αποφασίζαμε να κάνουμε αγορές από το κέντρο, πάλι από εκεί περνούσαμε.

Έπειτα, ήταν η καθημερινή βόλτα μας μετά το σχολείο, που συμπτωματικά

βρισκόταν στη Βαλτετσίου. Κάθε μεσημέρι συχνάζαμε στην πλατεία και στα βιβλιοπωλεία κοντά στη Κάνιγγος και την Πατησίων πριν κλείσουν.

Και στο κοντινό παρελθόν, ως σπουδαστές καλλιτέχνες, περνούσαμε πάλι

καθημερινά στις γωνίες της Στουρνάρη, για βόλτα, αγορές, καφέ...Και

ασφαλώς, το σκάγαμε από τα βαρετά μαθήματα, για να παρακολουθήσουμε

παράσταση και να κάνουμε ένα πιο σοβαρό μάθημα, μιας και ήταν το ΜΟΝΟ

θέατρο που μας επέτρεπε την είσοδο με ατέλειες, τη στιγμή που όλοι οι

άλλοι μας έδιωχναν με το χειρότερο τρόπο,εμάς, τους "αυριανούς

καλλιτέχνες".

Κάπως έτσι,μπαίνοντας στην απόλυτη καθημερινότητά μας το θέατρο ΑΛΦΑ,

μπήκαμε κι εμείς από πολύ νωρίς ευτυχώς στη θέση του θεατή. Άλλοι

συνέχισαν την ίδια ιδεολογία, άλλοι κράτησαν ορισμένες θέσεις και

ελάχιστοι από αυτούς αποχώρησαν από την ιδέα αυτού του θεάτρου.

Το θέατρο ΑΛΦΑ δεν έχει λοιπόν καμιά σχέση με τα υπόλοιπα θέατρα,

γιατί πολύ απλά αν δεν το υπηρετήσεις σαν ιδεολογία και όχι σαν ένα

ακόμη επάγγελμα, δεν θα βγει κανείς κερδισμένος. Θα είναι άλλη μια

δουλειά που κάνει κάποιος, και μάλιστα χωρίς να προσφέρει ουσιαστικά.

Το θέατρο ΑΛΦΑ δεν έκλεισε μέχρι σήμερα, όπως τόσα θέατρα που διάβαζα

σήμερα - Απλό, Εμπρός, Ποταμίτη, Αμφιθέατρο, Μέλι, Μιχαηλίδη, Ριάλδη,

Πολιτεία, Πολύτεχνο από τα επιχορηγούμενα, ας μη μιλήσουμε για τα

κεντρικά όπως το Καλουτά, του Λειβαδά και τόσα άλλα, που ξέρουμε τα

μεγάλα προβλήματα που αντιμετώπιζαν σαν χώροι.

Διατήρησε με κάθε τρόπο μια ποιότητα, χωρίς να εξετάσουμε ποιοί είναι οι λόγοι. Χωρίς καμιά κακία, με χαροποιεί το γεγονός ότι η κρίση που διανύουμε έχει ξεκαθαρίσει πολλά πράγματα στο θέμα των τεχνών και κυρίως του θεάτρου.

Και δεν απορώ καθόλου γιατί το θέατρο ΑΛΦΑ παραμένει ανοιχτό. Δεν

μπορώ να κρύψω όμως, ότι με λυπεί πολύ το γεγονός που μια μέρα ίσως

όλα αυτά αποτελέσουν παρελθόν και πολύ απλά να πεταχτούν,για να

είμαστε ρεαλιστές.

Και επανέρχομαι στη δική μου ταπεινή γνώμη : το θέατρο ΑΛΦΑ είναι

μέρος της ιστορίας του Νεοελληνικού Θεάτρου.

Στο θέατρο ΑΛΦΑ έκανα κάτι που έγινε για πρώτη φορά στη ζωή μου :

εξέφρασα την εκτίμηση και τον θαυμασμό μου μετά από πολλά χρόνια "ως

κοινό", για κάτι που αφορά το θέατρο και μόνο, και αυτό κάνουν πολλοί

άνθρωποι μέχρι σήμερα, με την επιτυχία του συγκεκριμένου έργου.

Δεν είχα λόγο να το κάνω οπουδήποτε αλλού, διότι απλά δεν υπάρχει

αλλού ιδεολογία.

Το θέατρο ΑΛΦΑ είναι ΘΕΑΤΡΙΚΗ ιδεολογία, όχι ΠΟΛΙΤΙΚΗ.

Αυτή είναι η γνώμη μου και οι θέσεις μου εδώ και χρόνια για ένα χώρο

που αυτή τη στιγμή με συντηρεί. Και ως άνθρωπος έχω μάθει να εκτιμώ

αυτό που παίρνω και να ευχαριστώ πάντα αυτούς που με συντηρούν και με

προφυλάσσουν, κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες.

Σκέψεις και θέσεις αυθόρμητες ενός απλού θεατή, που κρατούσα εδώ και

χρόνια και δεν θυμάμαι αν τις έχω κοινοποιήσει άλλη φορά,τόσο ξεκάθαρα.Και τώρα που έχω τη μεγάλη τύχη να είμαι,εδώ και ένα χρόνο ένα κομμάτι του,ψάχνομαι,σε κάθε παράσταση μήπως και είναι όνειρο.

Ίσως γιατί ποτέ μου δεν πίστευα ότι ζώντας ένα όνειρο θα διαπίστωνα ότι τελικά ζω μιαν απτή, ευτυχισμένη, πραγματικότητα..

Δεν έχω αλλάξει τίποτα. Όπως, είμαι βέβαιη, ότι και στο μυαλό του κοινού του θεάτρου Άλφα, δεν έχει αλλάξει απολύτως τίποτε..

‘’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’