Αξιολόγηση Χρήστη:  / 0
ΧειρότεροΚαλύτερο 
 
 
 
Είναι γραμμένο πριν από 10 χρόνια.. Δεν άλλαξα ούτε μια λέξη....

Ας το ξαναδιαβάσουμε... Για  να  μην  ξεχνάμε...

σ.λ. = 10  ΙΟΥΛΙΟΥ  2017

'''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''

ΑΜΕΤΡΗΤΕΣ ΙΟΥΛΙΑΝΕΣ  ΙΛΑΡΟΤΡΑΓΩΔΙΕΣ 

==================================

35 Ιούλιοι που σημάδεψαν τη νεώτερη ιστορία μας

.-----------------

Ποιά κακιά μοίρα της πατρίδας μας, "μαύρισε" τόσο

ανεξίτηλα τον Ιούλιο, τον πιό φωτεινό μήνα μας;

_____________________

     

Ολοι εμείς που ζήσαμε και νιώσαμε στο πετσί μας όλα τα ιλα-

ροτραγικά γεγονότα της τελευταίας 50ετίας που...κατά σύμπτωση έγι-

ναν όλα τον πιό φωτεινό μήνα της πατρίδας μας, τον Ιούλιο, αναρωτιό-

μαστε αν τα θυμούνται οι παλιοί κι αν τα ξέρουν οι νεώτεροι.

 

      Φοβάμαι πως όχι..Οι περισσότεροι των παλαιών, ηθελημένα ή α-

θέλητα, τα ξέχασαν και οι νεώτεροι δεν τα έμαθαν, ίσως, ποτέ.

 

      Οι πρώτοι, θύματα-θύτες, συμβιβάστηκαν πια με τη νέα τάξη πραγ-

γμάτων και οι δεύτεροι, προοδευτικοί-συντηρητικοί, σχεδόν απορροφή-

θηκαν από τον καταναλωτικό αμοραλισμό αυτής της νέας τάξης..

 

      Στους συμβιβασμένους παλαιούς δεν έχουμε να πούμε τίποτε. Εί-

ναι τόσο "ευτυχισμένοι" με τις δουλειές τους, μέσα στην... εκσυγχρονι-

σμένη διανομή των πακέτων Ντελόρ και Σαντέρ που πλήττουν αφόρη-

τα με όποιον τολμήσει να τους θυμίσει την ιστορία μας.

 

      Μέσα στα λίγα, δυστυχώς, που γράφτηκαν και ειπώθηκαν, αυτές

τις μέρες, στην επέτειο των ιλαροτραγικών, ιουλιανών, γεγονότων, ας

προσθέσουμε και τις δικές μας μνήμες που ευτυχώς δεν έσβησαν. Για

να τα μάθουν οι νέοι. Και να μην κάνουν κι αυτοί  τα ίδια λάθη.

 

      Ιούλιος 1963: Σε κάποιους δροσερούς "πρεσβευτικούς" κήπους της

πλατείας Μαβίλη, δυό μήνες μετά τη δολοφονία του Γρηγόρη Λαμπρά-

κη, καταστρώνεται ο μακροχρόνιος σχεδιασμός ανάσχεσης της επερχό-

μενης άνοιξης των προοδευτικών δυνάμεων της πατρίδας μας.

 

      Ιούλιος 1964: Ο "δημοκρατικός" Πρόεδρος Τζόνσον, αποφασίζει

τη μεθόδευση ανατροπής του Γεωργίου Παπανδρέου.

 

      Ιούλιος 1965: Η ανατροπή πραγματοποιείται. Ο πιό άθλιος Ιού-

λιος της ιστορίας μας. Οι αγοραπωλησίες βουλευτών και η ωμή παρ-

έμβαση των ανακτόρων, ανεβοκατεβάζουν κυβερνήσεις, εξευτελίζουν

τον πολιτικό βίο της χώρας και προσβάλλουν βάναυσα τη θέληση του

ελληνικού λαού, με κατάληξη την 7χρονη δικτατορία του 1967.

 

      Ο ιλαροτραγικότερος Ιούλιος, του 1974: Η χούντα εκπαραθυρώνει

το Μακάριο, οι Τούρκοι εκμεταλλεύονται το γεγονός κυριεύοντας, σχε-

δόν, τη μισή Κύπρο και οι αμερικάνοι, σαν "αντίδοτο", όπως μας "φόρε-

σαν" τη δικτατορία το "67...τώρα μας "δώρισαν" τη Δημοκρατία του 74,

"παλινορθώνοντας", ερήμην μας και την αιώνια δεξιά..

 

        Ιούλιος 1975: Ο Αρειος Πάγος αποφασίζει το "στιγμιαίο" και

όχι το "διαρκές", αφήνοντας, έτσι, ατιμώρητους τους χουντικούς.

 

      Ιούλιος 1977: Πεθαίνει ο Μακάριος.

 

      Ιούλιος 1989: Η πιό "άρρωστη" φάση της πολιτικής μας ζωής. Ο

"αχταρμάς" της αριστεροδέξιας συγκυβέρνησης Τζανετάκη που υπονό-

μευσε και, σχεδόν, διέλυσε τις προοδευτικές δυνάμεις.

 

      Ιούλιος 1990: Οι αμερικάνικες βάσεις για άλλα 9 χρόνια !!!

 

      Ιούλιος 1993: Ξεκινάει το Σκοπιανό βάσανο και συνεχίζονται τα

Τουρκικά και Αλβανικά βάσανα, οι...ετήσιες εφιαλτικές Ιουλιανές πυρ-

καγιές και οι αιώνια ανίκανες κυβερνήσεις να τις προλάβουν..

 

      Κανένας, ασφαλώς, δεν θα μπορούσε να φανταστεί, τον πρώτο

Ιούλιο του 1963, πόσοι μαύροι Ιούλιοι θ'ακολουθούσαν.

 

      Αλλά και κανένας δεν θα μπορούσε να φανταστεί ότι την ευκαι-

ρία για μια ολοκληρωτική αποκατάσταση της Δημοκρατίας, στις 24

Ιούλίου 1974, θα την αφήναμε να πάει χαμένη για πάντα..Δώσαμε και

πάλι τα κλειδιά του μέλλοντός μας στα ίδια "δωσίλογα" χέρια..

 

      Και τώρα τι γίνεται; Τίποτα..Γίναμε πια επαρχία των Βρυξελών!!

 

      Δεν έχουμε την απαίτηση από τους πολιτικούς ηγέτες μας να

πουν, προεκλογικά, την αλήθεια στους ψηφοφόρους τους. Το ύψιστο λει-

τούργημα της Πολιτικής, κατάντησε, δυστυχώς, σκέτο επάγγελμα, σκέτη,

έμμισθη, διαχείριση ξένων συμφερόντων..Θα θέλαμε, όμως, έστω και τώρα,

να μας πουν ξεκάθαρα: "Πάρτε το χαμπάρι ή τα δίνουμε όλα και

κρατάμε τα εσώρουχά μας ή μας τα παίρνουν όλα και μας αφήνουν και ξεβράκωτους..

 

Δεν υπάρχει άλλος τρόπος ..."εθνικής" επιβίωσης."...

 

      Η μόνη μας ελπίδα, όπως υποστηρίζει ένας από τους λίγους ενα-

πομείναντες μαχόμενους διανοούμενους, ο Εντουαρντ Σαιντ, είναι να...

αντέξουν οι νέοι μας ως το 2010.Εκεί, περίπου υπολογίζει ότι θα νεκρω-

θεί εντελώς η πανίσχυρη Αμερική, ζώντας συνεχώς σε μια κραιπάλη

υλικής αφθονίας, πνευματικό υποσιτισμό και ναρκωτική υπερτροφία..

 

      Ως τότε τη λέξη Ιδανικά, θα τη συναντάμε στα λεξικά, σαν "σπά-

νια μπαχαρικά σε επίσημα γεύματα".

 

      Kαι τη λέξη Εντιμότητα σαν "λουμπάγκο που σ'εμποδίζει να περπατήσεις", όπως λέει κι ο ασυμβίβαστος

φίλος μας Ντάριο Φο.-

*************************

.----- Στέφανος  Ληναίος -- 24.7.07   Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.